Één jaar mediavrij

In september 2017 heb ik mijn mediagebruik op de schop gegooid. Ik besteedde veel tijd aan (sociale) media en wilde dat veranderen. Dit is deel zeven van de serie over dit proces.
Lees deel één.

Deel 7 – Één jaar mediavrij

Het is een jaar geleden dat ik begon met mijn media-afkick. Ik heb tijden gehad dat ik niet meer wist waar de tablet was. En tijden dat ik weer hele avonden filmpjes keek. Maar mijn volautomatische tablet-pak-beweging is weg en over het geheel genomen gebruik ik veel minder media dan een jaar geleden.
Toen ik drie weken op weg was merkte ik al wat het effect was van media-onthouding. Die effecten zijn blijvend. Ik zal je vertellen wat ik verder heb ontdekt en ondervonden.

Balans

Mijn doel met media mijden is leven en niet geleefd worden. Het is niet mijn doel geheelonthouder te worden, media mogen een plek hebben in mijn leven. Een deel ervan vind ik namelijk erg leuk. Maar ik heb balans nodig. Ik vergelijk media nu met chocola. Ik eet het alleen als ik er echt zin in heb en dan maar een paar blokjes. (Als jij een hele-reep-chocolade-eter bent, heb je hier niets aan.)

Blog

Iedereen met een goed voornemen raad ik aan te gaan bloggen. Ik word regelmatig bevraagd hoe het ervoor staat met mijn mediagebruik. Bedankt, lieve lezer, je gaf me niet de kans mijn doel stilletjes naar de vergeethoek te verplaatsen.

Iedereen die met media wil minderen, raad ik af te gaan bloggen.
Deze blog trekt me het internet op. Ik had beter een papieren, handgeschreven krant kunnen starten. Het is echt een vraag voor me geweest of bloggen en van een mediaverslaving afkomen samen kunnen gaan. En dan nog de vraag: is het hypocriet internet te gebruiken om te zenden, terwijl ik zelf zo min mogelijk wil consumeren?

Fröbelen

Lege momenten waarop ik geen device in mijn handen had, voelde vorig jaar nog irritant. Dat is weg. Ik kan weer fröbelen. En ik kan weer uit het raam staren en dagdromen. Dat had ik jaren niet gedaan.

Niets nieuws onder de zon

Het effect dat internet op mij en anderen heeft, is niet iets nieuws. Radio, kunst, boeken, podcasts, actualiteiten en muziek zijn ook dingen waar ik me vol mee kan proppen. Dingen waarin ik kan wegduiken en vluchten. Ik moet dus niet alleen bewust omgaan met media, maar met alles.

Leuker

Nu ik het grondig heb verminderd, is mediagebruik leuker geworden. Ik laat me niet meer leiden door wat me wordt aangeboden. Ik kijk en doe online alleen nog maar dingen die ik echt leuk vind.

De voedingsbodem voor mijn verslaving

Nu snijd ik een onderwerp aan waar ik een hele blog over zou kunnen schrijven, of een paar boeken. Maar ik hou het op een alinea:

Onder mijn mediaverslaving zit een behoefte aan verzadiging. Maar media verzadigen mij niet. Ik heb in mijn leven al op veel manieren gezocht naar verzadiging: entertainment, lekker eten, films, comedy, muziek, toneelspelen, aandacht van mensen. Er zijn veel goede dingen die mij fijne gevoelens geven, maar ten diepste verzadigt niets mij. Behalve tot God en tot mezelf komen. Dat voelt voor mij als een gezonde maaltijd. Van tevoren heb ik niet altijd zin in een maaltijd vol broccoli en zilvervliesrijst, maar als ik mezelf ertoe zet, smaakt het me goed en naderhand ben ik verzadigd. Zo voelt het voor mij om tot God en tot mezelf te komen. (Die twee dingen zijn voor mij aan elkaar verbonden.) God ontmoeten en mezelf in Hem, dat vult me. Dat geeft me rust.

Het afgelopen jaar heb ik dit met veel van de tijd gedaan dat ik niet aan het Facebooken en Pinteresten was. Dat heeft me heel goed gedaan.

Gewonnen

Toen ik hier een jaar geleden aan begon, twijfelde ik sterk of het zou lukken. Ik zal eerlijk zijn: het voelde onmogelijk. Ik wist niet meer wat ik met mijn tijd kon doen behalve media’en. Mijn voorgevoel klopte, het was niet makkelijk en is niet van een leien dakje gegaan. Maar wat ik ermee gewonnen heb wil ik niet meer verliezen. Dit doel ga ik niet meer loslaten. Of het steeds makkelijker gaat worden weet ik niet, maar dat kan me niet schelen. Ik wil leven.

 

De foto is van rawpixel op Unsplash

6 gedachten over “Één jaar mediavrij”

  1. Ik vind het heel knap van je. Zo te horen ga je dit zo voortzetten. Aan het tekeningetje te zien heb je nu ook tijd om te dansen. Dan gaan de kleine meisjes je waarschijnlijk ook nadoen. Zo moeder zo dochters.

Een reactie plaatsen