Media interview met mezelf

In september 2017 heb ik mijn mediagebruik op de schop gegooid. Ik besteedde veel tijd aan (sociale) media en wilde dat veranderen. Dit is deel vijf van een serie over dit proces.
Lees deel één.

Deel 5 – Interview met mezelf

In mijn werk als coach praat ik met andere mensen. Ik stel ze vragen die hen verder helpen. Soms verlang ikzelf naar zo’n gesprek. Dat iemand míj vragen stelt en permissie geeft te praten over mezelf. Dus ik ging even met mezelf zitten:

Hoi Jedidja, leuk dat je dit interview met me wilt doen.

Ja, leuk dat je me vroeg.

Heb je er zin in?

Tuurlijk! Ik hou van praten en jij wilt dingen weten: win win!

Ik wil het graag met je hebben over je mediaverslaving.

O.

Had je dat niet verwacht?

Ik had gehoopt dat het over iets leuks zou gaan.

Leuke dingen zijn niet interessant.

Jammer.

Hoe gaat het met je mediavrijheid?

Op en af. Meer af dan op de laatste weken.

Ach, een terugval. Je was zo goed bezig. Hoe komt het?

Ik ben moe. Onze jongste dochter wordt sinds een poos weer wakker ’s nachts. Dat geeft me veel spanning en het put me uit. Ik kies daardoor liever voor een makkelijke invulling van mijn tijd. Ik gedraag me meer passief. Mediagebruik vind ik makkelijk. Dus dat doe ik veel.

Wat vind je daarvan?

Ik heb er wel begrip voor. Ik vind ook dat ik niet altijd hard hoef te zijn voor mezelf.

Wil je het zo houden?

Liever niet.

Waarom niet?

Ik wil leven. Echt leven. Levendigheid in mijn leven. Met media zet ik mezelf uit. Alles gaat op pauze, maar ik wil niet op pauze. Ik wil creatief doen, me uiten, nadenken, zien, aanwezig zijn. Ik wil leven.

Wat zijn voor jou de voordelen van mediagebruik?

Het is niet vermoeiend. Ik hoef niet iets actiefs te gaan doen terwijl ik moe ben. Ik word vermaakt. Soms maakt het me aan het lachen. En door media ben ik bij op de gebieden waarvan ik dat leuk vind. Met nieuws enzo.

Waarom zou je het dan niet gewoon zo houden?

Dat wil ik niet. Ik zeg wel dat het niet vermoeiend is, maar dat is het uiteindelijk wel. Ik ga namelijk later naar bed. En ik maak geen ruimte voor mijn gedachten, daardoor moet ik alles nog gaan verwerken als ik ’s avonds in bed lig, waardoor ik niet kan slapen. Ook heb ik minder ruimte voor mijn man en kinderen. Ik leef niet in lijn met wat ik belangrijk vind. En ik ben ook best leuk als ik aan sta. Maar het is vermoeiend, zie je. Om op te staan van de bank en te gaan schilderen. Of te gaan schrijven. Ik wil niet. Ik wil op de bank hangen en vermaakt worden.

Lastig voor je. Daar ga je vast nooit uitkomen.

Ho eens even! Heus wel! Ik zie zo voor me dat ik later als ik groot ben en verantwoordelijk, dat ik dan zal leven zoals ik graag wil.

Wat als dat niet gebeurt?

Oh, dat zou ik echt zonde vinden. Dan zou ik een leven lang geëntertaind zijn. Dat is in mijn optiek niets waard.

Je zou wel alle films kennen. Helemaal bij zijn met nieuws.

Ik ken liever nul films en weet liever niets van de actualiteiten, terwijl ik mijn eigen, echte, levendige leven aan het leven ben.

Echt? Wat heb je daarvoor over?

Best veel, denk ik. Maar ik ben zwak.
Ik bedenk iets! Ik zou een vriendin kunnen vragen of ik haar elke dag mag vertellen hoe het gaat. Misschien zou dat me helpen en een stok achter de deur zijn. Misschien werkt dat wel. Ik weet het niet. Maar misschien wel.

Leuk idee. Maar daar ga je niets mee doen natuurlijk.

Nee. Waarschijnlijk sterft dat idee  een stille dood. Het is echt heel onwaarschijnlijk dat ik dat ga vragen. Dus ik ga het nu doen.

Niet echt, toch?

Ik heb het al gedaan.

Wat ga je haar allemaal vertellen dan?

Welke keuzes ik op een dag gemaakt heb met betrekking tot media. Of ik mezelf gezet heb tot leuke creatieve of sociale dingen, of dat ik mezelf uitgezet heb. Elke dag. Voor een maand of twee ofzo. En dan kijken of dat me helpt gezondere keuzes te maken.

Goed bezig, Jedidja, ik hoop dat het werkt. Bedankt voor je openheid dit gesprek.

Zijn we al klaar?

Ja.

Lees deel zes: Media-accountability.

6 gedachten over “Media interview met mezelf”

  1. Een goeie…
    Je hebt jezelf aardig in de gaten zo te lezen. Zelfreflectie kan idd confronterend zijn… Is gelezen willen worden en reacties vragen op deze blog niet een activiteit die je juist wilt bestrijden? Jouw blog is dan de laatste blog die door ledereen nog gelezen zou worden.
    Einde blogwereld met jij als messiaanse wegwijzer op dit vlak.
    Ik ben trots op je! Minder online, meer in de echte zonneschijn…

    • Heel goed punt! Door een blog te starten heb ik het mezelf aardig moeilijk, zo niet onmogelijk, gemaakt om helemaal af te kicken van media. Misschien kan ik beter een papieren maandblad beginnen haha.

  2. Lieve Jedidja,
    erg leuk gedaan, dat interview met jezelf! Ik dacht, is het toch ook niet gewoon een kwestie van je beschikbare hoeveelheid energie? Die gaat bij jou op dit moment vrijwel op aan je gezin en je levendige, aanhankelijke, aandacht vragende dochters. Dan is er nog wel tijd, maar geen energie meer over om ook je ontspanning te zoeken in (ándere) interessante, nuttige, creatieve of wereldverbeterende projecten. Het is wel fijn als je ontspanning kunt vinden in iets waar je ook echt blij van wordt. Ik ben benieuwd naar je volgende blog!

    • Ik denk dat je voor een deel gelijk hebt. Dit is een intensieve tijd met twee jonge meisjes. Maar juist in deze tijd heb ik het zo nodig om tot mezelf te komen. Elk vrije moment is op dit moment waardevol. Dat maakt het voor mij nog belangrijker dat ik goed met die tijd omga.

  3. Het is heel leuk om je blog eens een keer op deze manier te zien. Het is werkelijk een strijd om het media gebruik te kanaliseren. En je bent enorm creatief. Het geeft veel voldoening om daar iets mee te doen. Samen creatief met je dochters bezig zijn vind je ook heel leuk en daar haal jij ook je energie uit. ;))

Een reactie plaatsen