Mediavrij denken

In september 2017 heb ik mijn mediagebruik op de schop gegooid. Ik besteedde veel tijd aan (sociale) media en wilde dat veranderen. Dit is deel vier van een serie over dit proces.
Lees deel één.

Deel 4 – Mediavrij denken

Twee-en-een-halve maand geleden ben ik gestopt met mediamisbruik. Dat was moeilijk. Het is gedrag dat diep is ingesleten in de 16 jaar dat ik elke dag uren achter laptops en tablets spendeerde.

De laatste drie dagen heb ik weer media gebruikt en ik ben erg moe. Vanmiddag en vanmorgen lag Nora, mijn jongste dochter, in bed en had ik de gelegenheid ook even te gaan liggen. Mijn ogen brandden, maar in plaats van slapen ging ik Youtuben. Slechte keuze. Toegeven aan de verleiding van entertainment is nog steeds makkelijker dan slapen. Mijn mediaverslaving is nog niet overwonnen.

Maar ook heel veel tijd ging het wel goed. Dan dwong ik mezelf voor iets anders te kiezen. Dat heeft me lucht gegeven. Het is alsof ik weer ruimte in mijn hoofd heb. Mijn creativiteit is weer een beetje wakker geworden en ik begin af en toe weer een beetje te dagdromen. Kan het zijn dat ik dat al jaren niet gedaan heb? Nee toch. Kan dat? Het voelde wel zo. Alsof ik mijn brein weer terug heb.

Nieuw leven

Toen ik een week mediavrij was schreef ik in mijn dagboek:

Een lege avond. Zou ik mijn leven kunnen veranderen? Als ik voorgoed stop met media-misbruik, hou ik zo’n 21 uur per week over. Hoeveel rustiger zou ik altijd zijn als ik die 21 uur op wat voor manier dan ook gebruik behalve voor tjokvolle, megalege pins, tubes, posts en series?
Zou het kunnen?

Ik wist toen echt nog niet of het voor mij mogelijk zou zijn. Inmiddels begin ik te geloven dat ik zonder mediaverdoving kan. Ik zie dat ik mijn leven in dit opzicht echt voor altijd kan veranderen.
Hoe zou ik willen dat mijn dagen, en dus weken eruit zien? Want zoals ik mijn tijd besteed, zo besteed ik mijn leven.

Vrij denken

Tot nu toe heb ik hard mijn best gedaan om de tijd die ik normaal aan media zou besteden, op te vullen met andere dingen. Dat heeft het een stuk makkelijker gemaakt. Maar nu heb ik ook behoefte gekregen aan iets anders.
Ik zou graag momenten van legale stilte willen hebben in mijn dagen. Momenten dat ik niet eigenlijk iets anders moet doen dan in stilte voor me uit staren. Alle gedachten door mijn hoofd laten lopen die erdoor willen. Als door de straatjes van een klein middeleeuws stadje. Sommige gedachten te paard, andere lopend en af en toe een gedachte als een paar spelende kinderen die opgaan in hun spel. En dat dat dan mag en ik me erin kan laten opgaan. Zonder dat het nut moet hebben, ergens heen moet gaan of tot iets concreets moet leiden.

Ik had net zo’n moment.
Mijn werkdagen begin ik met gebed en stilte. Het is november, het was om 8 uur ’s morgens nog donker. Ik deed het licht uit in mijn werkkamer en staarde naar buiten. En eventjes was ik niet meer bezig met tijd en dat ik zo aan het werk moest. En mijn gedachten begonnen te stromen.
Dat soort momenten zou ik elke dag wel willen hebben.

Toen ik drie weken mediavrij was schreef ik in mijn dagboek:

Oké zijn waar je bent, blij zijn waar je bent. Tevreden zijn. Als ik het nu niet ben zal ik het ook niet zijn als ik aankom waar ik denk dat ik zijn wil. Vreugde hebben in mijn huidige situatie geeft vrijheid om te kiezen waar ik heen wil.
Mijn leven is goed. Zeer goed. Deze plaats, dit gezin, deze man, dit huis, deze gemeente, dit werk, deze contacten, het is goed. Het is genoeg. Meer dat genoeg. Het is absolute weelde.

Ik ben blij waar ik ben. Het is goed. Ik mag tijd nemen om te niksen en ik mag tevreden zijn. Ik hoef de ruimte die ontstaan is niet vol te proppen.

Lees deel vijf: Interview met mezelf

2 gedachten over “Mediavrij denken”

  1. Tjonge, deze moet ik nog even op me in laten werken. Ik denk dat ik altijd iets móét doen. En dat terwijl er op m’n lagere school rapport áltijd stond dat ik een dromer was.

Een reactie plaatsen